Ευτυχία*

Ευτυχία*

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΑ.

Φαντασιωνόμουν μια σκηνή εδώ και καιρό.
Σε αυτή ακουμπάμε τα δάχτυλά μας.
Αυτός κι εγώ.
Και είναι ο κόσμος όλος.

Όμως, η πραγματικότητα μας τελειώσε με τον πιο σκληρό τρόπο: δεν έχω ούτε δαχτυλικό αποτύπωμα πια να με ενώνει μαζί του.

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΠΡΟΦΑΝΗ.

Διάβασα σήμερα -τυχαία- κάποια παλιά μου κείμενα. 
Μεγάλο το σοκ. 
Ειδικά, όταν ξεκίνησα να διαβάζω περισσότερα και να ανατρέχω στο παρελθόν.
Όχι τόσο με το αντικείμενο, όσο με το προθεσιακό.
Έχω να γράψω τις σκέψεις  μου πάρα πολύ καιρό.
Έχω να διαβάσω πολύ καιρό.
Έχω σταματήσει να ασχολούμαι με οτιδήποτε απαιτεί οποιαδήποτε συναισθηματική/πνευματική μου συμμετοχή.
Γιατί;
Ξέρω μήπως;
Υποθέσεις κάνω μόνο.
Κάθομαι ξύπνια όπως πάντα με ανοιχτά τα παράθυρα στο γραφείο μου, στο γνωστό σπίτι.
Τι άλλαξε;
Γιατί έχω παραιτηθεί έτσι;
Μήπως ξέχασα την υπόσχεση που έδωσα στον άνθρωπο που αγάπησα πιο πολύ από όλους;
Μήπως πρέπει να ξυπνήσω επιτέλους από αυτή τη νάρκη στην οποία με έχω βάλει και με έχω σκεπάσει δίνοντας μου φιλί για όνειρα γλυκά;
Ίσως είναι απλά μια προσγείωση στην πραγματικότητα και εξαπατώ τον εαυτό μου με ρομαντικές σκέψεις περί αυτοεξορίας και παραίτησης. 
Μου χει απομείνει έστω και δείγμα ρομαντισμού;
Αναρωτιέμαι.
Αποφεύγω να δω πράγματα που θα με συγκινήσουν.
Αποφεύγω τις ανθρώπινες επαφές που θα με ταράξουν.
Αποφεύγω τις ερωτικές σχέσεις που θα με κάνουν να αλληλεπιδράσω περισσότερο από όσο αντέχω.
Αποφεύγω ακόμα και το να ξυπνήσω αν είναι δυνατόν.
Αποφεύγω τον καθρέφτη.






γράφω τα παραπάνω σαν υπενθύμιση-σφαλιάρα 

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

Φ




Αλήθεια υπάρχει όσο και όπου υπάρχει "σχέση": έρωτας για ελευθερία από το εγώ, 
πόθος για την πραγμάτωση και φανέρωση της ετερότητας.


Χρήστος Γιανναράς




Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

ONLY ONE.



Hello my only one
Just like the morning sun
You keep on rising till the sky knows your name
Hello my only one
Remember who you are
No you’re not perfect but you’re not your mistakes