Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

ΑΗ-ΔΙΑ

Όταν ρε μαλάκα,είμαι εκεί για σένα,τη μάνα σου και τα παιδιά σου,γιατί γαμώ το κέρατο μου με χτυπάς και με τυφλώνεις;Πώς μπορείς να φέρεσαι ΕΤΣΙ σε ανθρώπους τους οποίους πρέπει να βοηθάς και αύριο θα συναντήσεις..Γιατί ρε απάνθρωπε τολμάς να κοιτάς στα μάτια;Γιατί δε γυρνάς πλάτη να φύγεις;Τί ΣΚΑΤΑ έμαθες ρε να κάνεις;Γιατί δέχεσαι να είσαι αυτό που είσαι;Βρωμόσκυλο της κωλοεξουσίας.ΔΟΛΟΦΟΝΕΕΕΕ!!!!

Ρε θα τρελαθώ,δεν είμαι ανθρωπος της οργής.Είμαι λογική και αυτά τα μονομερη κατηγορώ δεν τα χωνεύω.Αλλά σήμερα το έζησα.Ένοιωσα αδύναμη,φοβήθηκα για τη ζωή μου και των γυρω μου.Ανθρωποι απροστάτευτοι να τρέχουν και να εγκλωβίζονται σαν τα ποντίκια κατω απο τη γη.Και να μη φτανει αυτό.Όχι βέβαια.δεν ήταν αρκετο.Έπρεπε να μας κόβουν την ανάσα,αλόγιστη χρήση χημικων,μας τύφλωναν,μας σκο-τω-ναν.Γιατί;

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

ΔΕΙΝΟΤΙΣ

Τίποτα δεν είναι πιο δεινό απο τον ανθρωπο.Όχι ζωο,όχι θεός.Κι αυτό γιατί ο θεός ειναι μεν ανωτερος ,αλλά απο τη φυση του.Δεν προσπάθησε για αυτό.Ο ανθρωπος είναι (αυτο)δημιουργός.Δημιουργεί τον εαυτό του και τη δύναμη του.Μόνος αποκτά τη φυση του.Πανίσχυρος.
 Ανατριχιασα.


Δεινό:τρομερο,πολυ ισχυρό,φοβερό,πολυμήχανο,τρομακτικά ικανό,ανυπερβλητο.

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Σοφόκλεια αυτοδημιουργία του ανθρώπου

Μηδενα προ του τέλους μακάριζε.

Ο άνθρωπος δε χρωστάει σε κανέναν.

Πολλά τα δεινά κ'ουδέν ανθρώπου δεινότερον πέλλει.

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους.
Έτσι,τα άτομα, αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα,υποτιμούν τους εαυτούς τους? και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης.
Και χωρίς δράση,δεν υπάρχει επανάσταση.

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

ΛΟΥΛΟΥΔΩ.





ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ;

Εσένα,εκείνον,εκείνη,αυτούς,εσάς...σας βλέπω.
Κινείστε,ζείτε,μιλάτε,δε μιλάτε,ακούτε,δεν ακούτε,γελάτε,κλαίτε.Υπάρχετε.Είστε μπροστά μου,ολόκληροι.
Εγώ;
Βλέπω να κινούνται τα χέρια μου,τα πόδια μου όταν κινούνται,τα μαλλιά μου,το σώμα μου..αλλά ολόκληρη δε με βλέπω.(στον καθρέφτη είναι το είδωλο-ευχαριστώ πολυ-)
Αγγίζω το σώμα μου και νοιώθω πράγματα που δε βλέπω,μύτη,μάτια...αλλα και πάλι.Οι αισθήσεις μου δεν μπορούν να είναι εκεί,ταυτόχρονα,στην αναγνώρισή μου.

Αν δεν μπορώ να με δω ολοκληρη καν, πώς μπορώ να ξέρω ότι υπάρχω; Μόνο μια σκιά βλέπω.

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

ΕΞΙΣΩΣΗ.

Η φασαρία είναι αντιστρόφως ανάλογη της νοημοσύνης.

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ.

Η ΜΙΚΡΗ ΕΥΤΥΧΙΑ.

Μου έλειψε η οικογένειά μου,το σπίτι που μεγάλωσα,οι άνθρωποι που έλεγα ''δικούς μου''.
Τώρα εγώ φροντίζω για μένα,σε μια ζωή που μόνη χτίζω.
Σα να μεγάλωσα.

ΠΕΙΘΩ

Ας μη μιλήσω για την ιδιοφυία,Greenwood.
Για το Υοrke εχω εξαντλήσει τα θέματα.
Δεν έχω όρεξη να μιλήσω για μένα πάλι.
Είμαι καλά-το'παμε.
Βαριά η φιλοσοφία τέτοια ώρα.
Ασε που αν αρχίσω δε θα κοιμηθώ ποτέ.
Και δεν είμαι σε διάθεση προβληματισμού σε αυτή τη φάση.
Πιο πολύ κοιτάω να ζήσω.

Ε,χέσε μας ρε Ευτυχία.

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Δx/Δt

Περνάω πολύ καλά.Δεν το κανονίζω.Απλά συμβαίνει.Χαίρομαι και φοβάμαι γι'αυτό.
Εχουμε μάθει να φοβόμαστε τη χαρά.Ο χρόνος τα αλλάζει όλα,άρα οι καταστάσεις θα γυρίσουν τούμπαλιν.(ελπιδοφόρο επίσης)
Όλα επαναλαμβάνονται με κάποια συχνότητα.Αυτό παρατηρώ αυτό τον καιρό.Η ζωή κάνει κύκλους.
Πολύ ξαφνικά έγιναν όλα.Πολύ δώσιμο.Φοβάμαι μη φρικάρω και αποφασίσω να εξαφανιστώ.Εντελώς.


Αλλη μια φορά θα πω πως η υπερβολή είναι το λάθος.Παν μέτρον άριστον.Σε όλα πρέπει να υπάρχουν όρια.Αν υπερβαίνεται αυτό,μετά οι κατρακύλες είναι προσεχώς.
(θα μου πεις,πλάκα έχει να παίζουμε βαρελάκια)

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ.

Καποια στιγμή κατά τη διάρκεια της προβολής,ταράχτηκα.
''Κι αν ...".σκέφτηκα.
Τί θα έκανα;
Μου ήρθε να τρέξω και να τον αγκαλιάσω σφιχτά γύρω από τα γόνατα.
(Το γιατί δεν μου πέρασε από το μυαλό.)

Στο επόμενο δευτερόλεπτο ηρέμησα,''Όχι,όχι,αποκλείεται.."

30-50's

ΜΗΔΕΙΑ.

Αυτό που θέλω είναι μια μερα μόνο.
Μία μέρα με τέλειες συνθήκες,χωρίς εξωτερικούς παράγοντες,απόλυτα αποκομμένη από το χωροχρόνο και την κοινωνία.
Να είμαι μαζί σου.Απόλυτα.Όπως τότε.Να το ζήσω άλλη μια φορά.
Και μετά να τελειώσει-όπως τώρα.
Απλά αυτή τη στιγμή.Δε χρειάζομαι τίποτα άλλο.Όχι παραπάνω.Δεν μπορώ.Δε σε θέλω.

''Αυτή είναι η τελευταία μέρα.Θα νυχτώσει και θα είναι για πάντα νύχτα.''

ΤΟ ΠΑΠΛΩΜΑ.

Θυμήθηκα τη μέρα που ήμουν στο κρεβάτι σου και σου παραπονιόμουν πως είμαι άρρωστη και με πονάει ο λαιμός μου,το κεφάλι μου..τα πάντα.Με φρόντισε η μαμά σου σα να ήταν μαμά μου και εσύ μου έλεγες οτι είμαι σαν παιδάκι που δε θέλω να αφήσω το φουσκωτό πάπλωμα.Αφού το δωμάτιο άδειασε μπαίνεις μέσα και κλειδώνεις την πόρτα.Ξαφνιάζεσαι που δε με βλέπεις.Εχω γίνει μια μικρή ανθρωπινη μπάλα κάτω απο το πάπλωμα.Πλησιάζεις ύπουλα,ρωτώντας ''Μα,πού πήγε η Ευτυχία;Πού είναι το τζουτζούκι μου;''.Με φόρα τότε,με γραπώνεις ολόκληρη μέσα στην αγκαλιά σου και με ταρακουνάς και φωνάζεις''Ωχ,τί βρήκα;..Να το!!''.Εγώ-μέσα στον πονόλαιμο-τσίριζα από τη χαρά μου.

Ήταν η πρώτη μας Κυριακή με πάπλωμα.Από εκείνη τη μέρα,η Κυριακή-που πάντα μισούσα-έγινε η αγαπημένη μου μέρα.

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ.

Σκεφτόμουν.Τι θα ήθελα από σένα.Τι θα ήθελα σε σχέση με σένα,μάλλον.Όχι,δε θέλω να είμαι ξανα μαζί σου.Δεν μπορώ να γυρίσω το χρόνο πίσω.Ούτε φίλη σου μπορώ να γίνω.Αλλά ούτε να κάνω πως δε σε ξέρω.Αρα καταλήγω στην τυπικότητα.Μια τυπική ''γνωστή''  (θα) είμαι για σενα.
Σαν να μη με γνώρισες,σαν να μην κοιμήθηκες πλαι μου,σα να μη με άγγιξες,φίλησες.Σαν να μη με έζησες.
Σα να μην υπήρχα.
Και άντε,εσύ μπορείς.Εγώ,πώς να σου το κάνω αυτό;
Εγώ σ'αγάπησα.

ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗΘΡΕΣ.

του Εντγκαρ Ντεγκά
Εκανα μπάνιο,και μου χτύπησες την πόρτα.Σου λέω δεν μπορώ να σου ανοίξω.Επιμένεις και σε βλέπω από το παραθυράκι,ψηλά στην πόρτα.Τυλίγομαι με την πετσέτα και σου ανοίγω,ενώ είμαι μούσκεμα μεσα στη μπανιέρα.Μπαίνεις και ορμάς πάνω μου.Ντρεπόμουν.Αλλά ήταν πολύ όμορφη σκηνή.(δε θα πω παραπάνω.δε θέλω.)Σου λέω,μου θυμίζω τη λουόμενη του Ντεγκά.

Δεν κατάλαβες τι σου έλεγα.

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

ALL I NEED.

Σήμερα κοιμήθηκα πολλές ώρες.Το χρειαζόμουν,είναι η αλήθεια.Χουζούρευα,έβλεπα τα όμορφα χρώματα στο δωμάτιο μου(όλα ψυχρά) και άκουγα τη βροχή.Σκηνοθετώντας τη μέρα μου,κουλουριαζόμουν στην αγκαλιά του παπλώματος και μύριζα τις διακοπές μου με τη μαμά και την Αννα.Αποφάσισα να σηκωθώ και να κάνω μακαρόνια-έτσι θα έκανε και η μαμά.Εβαλα μουσική και έκατσα στο πάτωμα.Βλέπω τη φιγούρα μου στον καθρέφτη-μαφάλντα,που έφτιαξα.Είμαι μακρόστενη και μοιάζω αδύναμη,όλες οι κινήσεις φαίνονται ελαφριές.Απόκοσμη.Η φαρδιά γαλάζια μπλούζα και τα ανακατωμένα μαλλιά με ψιλομπερδεύουν.Καλή η ησυχία.
Ποσα πρέπει να κανω.Βαριέμαι να πρέπει.Βαριέμαι να βαριέμαι.Δεν πρέπει να βαριέμαι.

Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

ΘΕΕ ΜΟΥ ΣΧΩΡΑ ΜΕ.

father into your hand ,i commend my spirit
father into your hand ,why have you forsaken me 
in your eyes forsaken me 
in your thoughts forsaken me
in your heart forsaken me
trust in my self righteous suicide
i cry when angels deserve to die

Such a lonely day And it's mine

(ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)
                                          Αν φύγεις,θέλω να φύγω μαζί σου 
                                          Κι αν πεθάνεις,θέλω να πεθάνω μαζί σου              
                                          Να πιάσω το χέρι σου και να χαθούμε..

DELETE.

Σας πληροφορούμε ότι ο ανθρωπος που αγαπήσατε αποφάσισε να σας διαγράψει.
Δεν έχετε καμία θέση μέσα του.
Δεν θα ξανακοιμηθείτε πλάι του.
Δεν θα τον ξαναγκαλιάσετε.
Δε θα τον φιλήσετε ποτέ πια.
Δε θα τον ακούτε,δε θα τον βλέπετε.
Δε θα τον μυρίσετε,δε θα τον ξαναδείτε όταν ξυπνάει.
Δε θα γελάσετε ποτέ μαζί.
Δεν θα μοιραστείτε τη ζωή σας μαζί του.
Δε θέλει κάτι από εσάς.
Μην τον ξαναενοχλήσετε.
Βρείτε τρόπο να προχωρήσετε στη ζωή σας.
Ευχαριστούμε.



                                    
                                                      (να είστε καλά)

ΣΑΝ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΑ.

Σπάνια να ψωνίσω. Γιατί εκεί σου λένε διάλεξε.
Eίναι ευκολία αυτή ή πρόβλημα; Διαλέγεις και μετά
πώς το σηκώνεις το βάρος το ασήκωτο
που έχει η εκλογή σου.

Eνώ εκείνο το έτυχε τι πούπουλο. Στην αρχή.
Γιατί μετά σε γονατίζουν οι συνέπειες.
Aσήκωτες κι αυτές. Kατά βάθος είναι σαν να διάλεξες.
Tο πολύ ν’ αγοράσω λίγο χώμα. Όχι για λουλούδια.
Για εξοικείωση.
Eκεί δεν έχει διάλεξε. Eκεί με κλειστά τα μάτια.

Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

ΠΡΟΣΕΥΧΗ.

 Θεέ μου,σε ευχαριστώ που μου έδωσες αυτή τη ζωή και όλα αυτά τα καλά.Σε ευχαριστώ που με προσέχεις και είσαι εκεί για μένα όταν Σε χρειάζομαι.Σκέφτομαι πόσο ευλογημένη και τυχερή είμαι.Καμιά φορά δεν εκτιμώ όσα έχω και γίνομαι άπληστη και εγωίστρια ζητώντας διάφορα που θα ήθελα να έχω.Σ'χώρα με.Καλύτερα να σκέφτομαι όσα δε θελω και δεν έχω.
 Σε παρακαλώ Θεέ μου,φύλαγε τους ανθρώπους που αγαπώ,μα κι αυτούς που με αγαπούν.Να είναι υγιείς και ευτυχισμένοι(βοήθησε τον καθένα να τα καταφέρει με τον τρόπο του).Σε παρακαλώ πρόσεχε με γιατί είμαι μόνη.Και δωσε μου δύναμη.Για όσα λάθη έχω κάνει,ζητώ συγνώμη.Μόνο καλό ήθελα να κάνω.Φώτισε το μυαλό μας ,να καθαρίσει και να βλέπει την αλήθεια-πέραν απο εγωισμούς.Να μετανιώνουμε και να συγχωρούμε.Δώσε μας αγάπη.Τέλος, Σε παρακαλώ να διώξεις το μίσος,τη φτώχεια,την αδικία,το ψέμα και την κυτταρίτιδα.

Σε ευχαριστώ Θεέ μου για όλα,μα πάνω απ'όλα που έχεις χιούμορ.
Καληνύχτα και καλό μας ξημέρωμα.

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

1/2.

 Η ζωή με τραβολογάει μπροστά και το αισθάνομαι.Κι εγώ,όχι απλά συμβαδίζω,τρέχω.Παραβγαίνω τη ζωή-και αυτό μου δίνει ζωντάνια και με ελευθερώνει.Όμως δεν το πολυκαταλαβαίνω.Ή δεν δίνω σημασία στο παρόν.Αντίθετα,είμαι αδρανής και γραπώνομαι από το παρελθόν για να μη με εγκαταλείψει.Δένομαι με πράγματα,καταστάσεις,ανθρώπους.(Αυτό το ξέρουν και οι πέτρες πια.)
 Θα μου πεις,το παρελθόν ανήκει στο παρελθόν και εκεί θα παραμείνει.Δεν αλλάζει.Αυτό όμως δίνει ασφάλεια σε μένα που φοβάμαι,λεω εγώ.Χμμμ..Όντως όμως,δε γίνεται να μη συντονίζομαι με την πραγματικότητα και το τώρα.
 Μάλλον έχω πρόβλημα με τη σχετικότητα του χρόνου.Είναι σχετικότητα εσωτερική και εξωτερική(υποκειμενική-αντικειμενικη αντίστοιχα).ΧΑΟΣ.Και το άλλο πρόβλημα έχει τον τίτλο ''ΑΝΤΙΦΑΣΗ''.Απο τη μια είμαι ορμή,νεύρο,δύναμη,πάθος,ενέργεια και λογική και από την άλλη ηρεμία,συναισθημα,εσωστεφια,σε ενοχική ,αμυντική θέση και πλαστελίνη.Που απο τη μια δε στηρίζεται σε τίποτα και απ'την άλλη δεν μπορεί να αφήσει κάτι από την αγκαλιά της.Ο πάγος και το ηφαίστειο.Διπλωματία αλλά και αυθορμητισμός.Ή απλά ειλικρίνεια;(μμ,ενα κοινό)
 Όλα αυτά μαζεμενα μέσα μου για να με τρελάνουν.Ε,όταν είσαι έτσι μέσα σου αλλά έχεις βρεί την ισορροπια και το μέσο σε αυτά τα απιστευτα αντικρουόμενα άκρα,τί γίνεται;

ΨΥΧ-ΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ.

(γιατί κάποιοι είμαστε αισθηματίες γαμωτο μυαλό μου)

ΓΕΙΑ ΣΑΣ,ΓΕΙΑ ΣΑΣ.

 



I'll drown my beliefs
To have your babies..










I'm not living
I'm just killing time..





And true love waits
In haunted attics


And true love lives
On lollipops and crisps



Just don't leave


Don't leave