Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

ΚΛΕΙΣΤΟΦΟΒΙΑ.

Παίρνουμε μια απόφαση.
Δεν προκύπτει αυτό που θα θέλαμε.Συνεχίζουμε,γιατί θέλουμε να πιστεύουμε στην απόφασή μας.
Δεν προκύπτει αυτό που θα θέλαμε.Συνεχίζουμε,γιατί πιστέψαμε στην απόφασή μας.

 Ποιό το νόημα να επιμένουμε σε κάτι το οποίο είναι άσκοπο; Θα μου πεις,ο επιμένων νικά.
 Ναι,σύμφωνοι,αλλά ''επιμένων'' για ποιό πράγμα;Γιατί πίστεψε σε κάτι κάποια στιγμή; Πάει,πέρασε η στιγμή,είναι ήδη παρελθόν.Τα πράγματα αλλάζουν,οι άνθρωποι αλλάζουν.Δεν πρέπει να μένουμε εγκλωβισμένοι στις επιλογές μας.'Εχουμε το δικαίωμα για αλλαγή.Πρέπει να μάθουμε να μετανιώνουμε και να τολμάμε να δεχόμαστε πως κάναμε λάθος.
 Το να επιμείνει κάποιος σε κάτι, μπορεί -όντως- να είναι ,επειδή αυτό το κάτι αξίζει-ή έστω για αυτόν που θέλει να το προσπαθήσει.(αυτό είναι φανταστικό και ρομαντικό,οπότε μακάρι να γίνεται με αγνές προθέσεις,αλλά έχει πολλές υποκατηγορίες και ανάλυση το γιατί κάτι αξίζει και οι υπόλοιπες παράμετροι,οποτε εστιάζω αλλού)
Όμως,αυτό είναι ένα πολύ βολικό ιδεολογικό προσωπείο-ακόμα και εσωτερικά.Μπορεί ο άλλος να μην αλλάξει την απόφασή του από φόβο για το αν οι αλλοι θα τον πουν αναποφάσιστο ή για το αν θα αποφασίσει κατι καλύτερο.Κατανοητά όλα αυτά.Ο φόβος, δυστυχώς, είναι δεμένος με τον εγωισμό στην περίπτωση αυτή-τουλάχιστον.
 Έτσι όμως,πειθουμε τον εαυτό μας να κάνουμε κάτι που δε θέλουμε.Που μπορεί ποτέ να μη θελήσουμε ή και να μη θέλαμε.Και το αποτέλεσμα μοιάζει ακόμα χειρότερο:δυστυχισμένη ζωή,φόβος να μείνεις μόνος,φόβος να παραδεχτείς,να γνωρίσεις τον εαυτό σου.Ενώ είναι τόσο απλό να πεις ''έκανα λάθος'',''νόμιζα πως τα πράγματα (θα)ήταν αλλιώς".Αποτυχία. Ε ,και τί έγινε; 

ΡΕΝΟΣ.

Κάθε χώρα έχει το τσίρκο που της αξίζει.Η Ισπανία τις ταυρομαχίες.Η Ιταλία την Καθολική εκκλησία.Η Αμερική το Χόλιγουντ.Η Ελλάδα τους πολιτικούς της.

Microcosmos:Le peuple de l'herbe(1996)-Claude Nuridsany, Marie Pérennou
Genesis(2004)-Claude Nuridsany, Marie Pérennou
Home(2009)-Yann Arthus-Bertrand


Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

HIGH AND DRY.

-Μη φοβάσαι τη σκέψη σου..
-Την αποφεύγω,η αλήθεια είναι.
-Δε χρειάζεται να τα εκφράζεις όλα, βέβαια.
-Δεν ξέρω.Πφφ,δεν είναι ψυχοφθόρο να μην είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας;
- Ίσως να μην είναι ο εαυτός μας διαθέσιμος για ερωταπαντήσεις.
-Είναι τρομερό να προσπαθούμε να πείσουμε τον εαυτό μας πως θέλουμε,πως έτσι είναι τα πράγματα ή έτσι θα έπρεπε.Αυθυποβολή και τρίχες κατσαρές.
-Εχει και την αξία του αυτό.Θέλει γερά στομάχια.
-Δεν το δέχομαι.Για δειλία μου κάνει περισσότερο.
-Το δέχεσαι ή όχι,είναι μια πραγματικότητα.
-Όχι.Μα,δεν το δέχομαι,σου λέω.Πρέπει να αρχίσουμε να δίνουμε αξία σε δυο λέξεις.Το ''ναι'' και το ''όχι''.
-Κρίση ειλικρίνειας νυχτιάτικα.


  
  





Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

M+E



ΜΕΝΕΛΑΟΣ.




ΨΕΥΤΙΚΗ.






ΚΡΕΜΜΥΔΙ.




ΚΡΟΥΑΣΑΝ ΑΜΥΓΔΑΛΟΥ.

  • -Εσύ φταίς.
    -Γιατί;
    -Γιατί εσύ θες.
    -Και φταίω γι αυτό;Δεν είναι στο χέρι σου όλα.Αν σε απορρίψει ο άλλος,για παράδειγμα,δεν είναι επιλογή σου.
    -Όχι,είναι δικό σου.
    Όλα είναι στο χέρι μας.Ποιός φταίει:Αυτός που θέλει ή αυτός που δε θέλει;
    -Κανένας.Αυτός που θέλει δε φταίει που θέλει και αυτός που δε θέλει,απλά δε θέλει.
    -Αυτός που θέλει φταίει,γιατί είναι κι ο μόνος που ασχολείται.
    -Ξεχνάς μια πολύ σημαντική λέξη:ο Αλλος.

    Προσπαθώ να δώσω σημασία και αξία σε κατι που δεν εχει καν νόημα.Γιατί;
    Αυθυποβολή στο έπακρο.


Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ.

Να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας.
Ναι,δε θα μας δουν έτσι.
Να επιτεθούμε.
Ναι,έτσι δε θα προλάβουν να μας ταπεινώσουν.Θα το κάνουμε εμείς πρώτα.Εμείς θα φανούμε οι δυνατοί αυτή τη φορά.
Να φορέσουμε ψέμα απόψε.
Ναι,έτσι δε θα ξεχωρίσουμε.
Ανθρωποι φοβισμένοι.Ένοχοι από την καλημέρα.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ.

Βράδυ Σαββάτου.
Ξερή,άγρια Αθήνα.
Νεαρός κόσμος αραδιασμένος στους δρόμους των Εξαρχείων.
Βαβούρα-υγιής και ευχάριστη.
Πάρκο Ναυαρίνου,το δικό μας γαλατικό χωριό.
Κοίτα να δεις, ο αγαπημένος μου Δημήτρης Παπαιωάννου στο απέναντι πεζοδρόμιο.
Και οι δυο παρατηρούμε με σιωπηλά χαμόγελα τη ζωή της πόλης.Χμ.
Θέλω να δημιουργήσω μια εικόνα.
Φώτα ενός αμαξιού τυφλώνουν,μακρια μαύρα μαλλιά και μια βυσσινί φούστα τρέχουν στη μέση του δρόμου.
Σκηνοθετημένες στιγμές,όμορφες στιγμές.

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

ΚΕΝΟ.

Για να σε κάνω να γελάσεις θα έκανα τα πάντα.
Για σένα θα γινόμουν θαυματοποιός.
Πώς; 
Αφου θα με αγαπούσες.
Απλά σφίξε για λίγο το χέρι μου.
Γιατί;
'Ετσι,ίσως ξεχάσω.
Ίσως να θελήσω να ζω.
Αλλα αν δε θες να το κάνεις,είμαι ήδη νεκρή.
Συγνώμη,παρασύρθηκα με τα όνειρά μου.
(Εμ,ετσι είναι όσοι αγαπούν-ή καλύτερα οι απελπισμένοι.)
Τώρα ξέρεις γιατί στα λέω αυτά.
Δε φοβάμαι.
Δεν έχω ζωή να χάσω.
Θα ήθελα να με δω στα μάτια σου.
Μαζί να αποχωριστούμε τη μοναξιά μας.
Σου ζητάω μια θέση στη ζωή σου.


Θα μπορούσα να κάνω άπειρες παρομοιώσεις για να ορίσω την ομορφιά σου, όταν γελάς.
Για το σώμα σου,που αγκάλιασα γυμνό.
Το πρόσωπο σου,που φίλησα.
Τα χέρια σου,που χάιδεψα.
Στιγμές ευτυχίας.
Όμως,δεν μπορώ.


Μα,ποιον ν’ αγαπήσω; 
Σε ποιόν να το πω;

ΙΩΑΝΝΟΥ.

ΚΑΙ ΧΘΕΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ
Μικρές οι νύχτες τώρα το καλοκαίρι
οι φίλοι πάντα λίγοι κι ο έρωτας,
που εκτός αυτού δεν είναι πια για μας.
Διάβασμα μέχρι αργά μορφές
που κλείστηκαν νωρίς μες στα ρομάντζα.
Ήρθε κρυφά και χθες τη νύχτα
η Φράνση Νόλαν από το Μπρούκλιν.
Όμως συγκρατήθηκα πάλι
και μόνο σαν πήρε να σβήνει:
«Φράνση, ψιθύρισα, Φράνση,
έλα επιτέλους και στη ζωή μου.
Σε περιμένω τόσα χρόνια
και σε φαντάζομαι επίμονα.
Φράνση, έχασα πια την επαφή μου
με τις ματιές και τις καρδιές των ανθρώπων».

ΜΠΑΡΛΑΣ

Αύριο
Τι ωραία φράση
“Αύριο που θα έχομε καιρό”
Αύριο που θα έχομε καιρό,
να τον ξοδέψομε σε έργα χαρμόσινα
Ελαφρά φρικίαση φέρνει
ηδονικής προσδοκίας στο σώμα
και πόσο πιο ωραία η φράση
αν αναλογιστείς πόσο λίγο
πόσο, γένει, φοβερά λίγο
καιρό έχομε

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

GOSSIP GIRL or SEX AND THE CITY?

LOVELY LIVELY.

Κι εγώ θέλω να τα ζήσω αυτά.

FORELSKET.

Πριν λίγο,μου ήρθε μια εικόνα από το πατρικό μου σπίτι στη Θεσσαλονίκη. Όσο πολύ και να αγαπω το σπίτι που μένω τώρα, θα ήθελα να ξαναζήσω όσα είχα εκεί. Αλλά τίποτα δεν είναι εκεί και φυσικά δε θα είναι και ποτέ.Με τρελαίνει αυτό.Με τρελαίνει το πόσο μου λείπει,ότι θέλω κι αλλο,θέλω να ζήσω κάποια πράγματα-για λίγο ακόμα.
Δε μπορούμε να αποφασίζουμε ποτε είμαστε έτοιμοι να ζούμε κάποια πράγματα;
'Αδικη ζωή. 
Και αν πάω να κοιμηθώ στο παιδικό μου κρεβατι,αν χαζέψω στο δωμάτιο μου και αν επαναλάβω με την αδερφή μου τα παιχνίδια μας και αν με αγκαλιάζει η μαμά μου στο κρεβάτι μου και αν και αν ..
Τότε δεν είχε αν.


Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

HARDER,BETTER,FASTER,STRONGER.

Δύσκολο πράγμα η επιθυμία.
Θες.Θες τώρα.
Άλλες φορες το ελάχιστο, άλλες τα πάντα.
(και πώς να μη σου ανήκει;)
Πολλές φορές είναι πιο εύκολο να κατακτήσεις τα πάντα, παρά το ελάχιστο.
(ή να νομίσεις πως τα κατάφερες έστω)
Και όσο είναι στο χέρι σου ,είναι και στου άλλου.
Μπορείς να το ζητήσεις.Στην χειρότερη,θα πάρεις αδιαφορία.

Καμιά φορά,νιώθω πως η επιθυμία είναι αντιστρόφως ανάλογη με την προσπάθεια.
Όσο το συναίσθημα με τη λογική.




ALLEN.

Η ζωή είναι μια θανάσιμη ασθένεια που μεταδίδεται μέσω του σεξ.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

Ας ξεκινήσουμε με ένα χαμόγελο τη δύσκολη και κρύα βδομάδα μας.


















(να,κάτι τέτοια βλέπεις και λες πως η ζωή είναι ωραία,ρε πούστη)

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

ΕΦΑΠΑΞ.

Κάθε χρόνο όταν έρχονται τα γενέθλια μου, κάνω τον απολογισμό μου.
- Με ποιόν τα πέρασα, πώς, ποιοί ήταν οι ''άνθρωποι μου'' εκείνη την περίοδο, τί είχα τότε στη ζωή μου, ήμουν πιο χαρούμενη; -
Δεν ξέρω πόσο νόημα έχει.
Ακολουθώ μια ρουτίνα επίσης.
Μπαίνω για μπάνιο, για αρκετή ώρα. Γίνομαι όσο πιο καθαρή γίνεται-για να αρχίσω έτσι το νέο μου χρόνο-μένω για αρκετή ωρα μόνη μου και μετά κοιμάμαι.
Μετά έρχονται οι ευχές-από όλους,από όσους...
Τα ανέμελα πάρτυ και οι γιορτές,είναι για άλλες μερες τελικά.
Νιώθω λίγο περίεργα για φέτος, επέλεξα να μην πάω ούτε στην οικογένεια μου.
Ακόμη και αν τα μπαλόνια, οι αφελείς εκπλήξεις, το χαμόγελο και η αγάπη της μαμάς μου που πιθανότατα θα μου έδιναν στιγμές ουσιαστικής ευτυχίας,δεν είχα τη διάθεση να τα υποστώ.
Μου λείπουν πολλά, δεν μπορώ να τα αριθμήσω.
Ίσως όσο μεγαλώνουμε να μας λείπουν πιο πολλά.
Τραγική ειρωνεία.
Δε θέλω.
Η αλήθεια είναι πως δε μου φαίνεται σημαντική μέρα,αλλά είναι μια καλή ευκαιρία να δεις ποιος θα σε σκεφτεί και να δεις την αλλαγή σου στο χρόνο.
Αύριο,13 Οκτωβρίου, έχω γενέθλια.
Αντε να δούμε τι θα κάνω φέτος.

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011


Peace,John.

Σαν σήμερα, γεννήθηκε ο John Lennon. Βρίσκω άκυρο το να ευχηθώ ''χρόνια πολλά''.

Καλύτερο το ''αναπαύσου εν ειρήνη''-που αλλωστε ταιριάζει τόσο σε έναν ειρηνιστή.

The more I see the less I know for sure.
Reality leaves a lot to the imagination. 
                      If someone thinks that love and peace is a cliche that must
have been left behind in the Sixties, 
         that's his problem.Love and peace are eternal.
Time you enjoy wasting, was not wasted.
          You either get tired fighting for peace,or you die.

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

FALL.

Δεν ξέρω αν είναι η απότομη αλλαγή του καιρού, αλλά κάτι δεν πάει καλά. Δύσκολα τα πράγματα.
Φόβοι μοναξιάς και χρόνου παντού. Γαμημένη, δειλή ανθρώπινη ψυχή.
Μόνο για όσα αγαπάμε, γινόμαστε γενναίοι.
Από κει ξεκινάει και ο φόβος.Φόβος για τον πόνο που ξέρεις πως θα νιώσεις.

Δεν ξέρω σε τι και αν έχω εμπιστοσύνη.Ούτε καν σε μένα.
(Πώς να εμπιστευτώ ένα μυαλό,που φοβάται ακόμα και το χρόνο; )
 Και καλά,το να συμβιβαστείς με το χρόνο, είναι το πιο εύκολο. Τί άλλο μπορείς να κάνεις άλλωστε;
Μα,φοβάμαι,γιατί ξέρω πόσο πονάει στη δέηση του.

Κάνουμε τους χαζούς,μπας και δεν καταλάβουμε,μπας και δε νιώσουμε. Να γεμίσουμε με λίγες τρύπες ακόμα, με περισσότερα κενά. Και φοράμε το χαμόγελο του κλόουν μέχρι τα αφτιά και χαρίζουμε την αναισθησία μας σαν ευχή. (Θέμα επιβίωσης, θα μου πεις.).
 Μα ποιός δεν υποφέρει; Και πώς να το καταλάβεις;
 Παιχνίδια τυχερά παίζουμε από τη φύση μας.Δεν ξεχωρίζει αυτός που πονά, από αυτόν που χαίρεται.

MINDF*CK.

Η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης και είναι γνωστό. Μια κατασταση που επαναλαμβάνεται την ξέρεις (ή έτσι νομίζεις) και αισθάνεσαι ασφάλεια απέναντι στη σιγουριά. Περιμένεις την επόμενη στιγμή,περιμένεις το χρόνο, χωρίς ουσιαστική ανυπομονησία,γιατί απλα ξέρεις. Σκατά ξέρεις.

Όσο είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε τη ζωή μας, άλλο τόσο δεν είναι.
Τύχη και επιλογή.