Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

ΕΦΑΠΑΞ.

Κάθε χρόνο όταν έρχονται τα γενέθλια μου, κάνω τον απολογισμό μου.
- Με ποιόν τα πέρασα, πώς, ποιοί ήταν οι ''άνθρωποι μου'' εκείνη την περίοδο, τί είχα τότε στη ζωή μου, ήμουν πιο χαρούμενη; -
Δεν ξέρω πόσο νόημα έχει.
Ακολουθώ μια ρουτίνα επίσης.
Μπαίνω για μπάνιο, για αρκετή ώρα. Γίνομαι όσο πιο καθαρή γίνεται-για να αρχίσω έτσι το νέο μου χρόνο-μένω για αρκετή ωρα μόνη μου και μετά κοιμάμαι.
Μετά έρχονται οι ευχές-από όλους,από όσους...
Τα ανέμελα πάρτυ και οι γιορτές,είναι για άλλες μερες τελικά.
Νιώθω λίγο περίεργα για φέτος, επέλεξα να μην πάω ούτε στην οικογένεια μου.
Ακόμη και αν τα μπαλόνια, οι αφελείς εκπλήξεις, το χαμόγελο και η αγάπη της μαμάς μου που πιθανότατα θα μου έδιναν στιγμές ουσιαστικής ευτυχίας,δεν είχα τη διάθεση να τα υποστώ.
Μου λείπουν πολλά, δεν μπορώ να τα αριθμήσω.
Ίσως όσο μεγαλώνουμε να μας λείπουν πιο πολλά.
Τραγική ειρωνεία.
Δε θέλω.
Η αλήθεια είναι πως δε μου φαίνεται σημαντική μέρα,αλλά είναι μια καλή ευκαιρία να δεις ποιος θα σε σκεφτεί και να δεις την αλλαγή σου στο χρόνο.
Αύριο,13 Οκτωβρίου, έχω γενέθλια.
Αντε να δούμε τι θα κάνω φέτος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου