Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

ΠΕΡΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ.

Πάνε δυο χρόνια που έδωσα πανελλήνιες πλέον.Φοβερό.
Καλή τύχη στα παιδιά που δίνουν,αρχικά.
Με αφορμή μια συζήτηση που είχα και το άρθρο του κ.Γεωργακόπουλου "Τα τούβλα" (Μπορείς να το διαβάσεις ολόκληρο εδώ: http://www.georgakopoulos.org/2010/07/bricks/#ixzz1vZcZe3Np) ,θέλησα να γράψω για αυτή τη βλακεία που ονομάζεται "πανελλήνιες" ή "πανελλαδικές" εξετάσεις.
Συμφωνώ με το άρθρο σε μεγάλο ποσοστό.Όντως,δεν είναι δυνατόν να είναι όλοι έξυπνοι,ούτε όλοι είναι κατάλληλοι για το πανεπιστήμιο.Κανείς δεν είναι ίδιος με τον άλλο.
Βέβαια,να μην ξεχνάμε ότι μεγαλώνουμε με μαμάδες κουκουβάγιες και φυσικά ο κάθε γονιός ονειρεύεται το παιδί του πλανητάρχη.Ναι,πολύ σωστά.
Και ναι,θεωρώ μεγάλη μπούρδα να περνάνε όλοι σε μια σχολή απλά για να περνάνε στη σχολή και να χαίρονται οι γονείς που το παιδί τους πλέον σπουδάζει στο πανεπιστήμιο,ανεξαρτήτως αν έχει γράψει 5 και εκπαιδεύει πεσκανδρίτσες σε κάποια επαρχία με τρία κωλόμπαρα.
Είναι αλήθεια ότι η οικονομία του "κοτομπέικον" γερά κρατεί και δε φαίνεται αυτό να αλλάζει.
Οι γενιές που έρχονται,ναι μεν θα έχουν ευκολότερη πρόσβαση στη γνώση αλλά το επίπεδο της παιδείας έχει παρει την κατιούσα.Και σε αυτό έχουν ευθύνη όλοι ανεξαιρέτως.
Μου φαίνονται εύλογα τα ερώτηματα που θέτει ο κ.Γεωργακόπουλος σχετικά με το θέμα των βάσεων για την εισαγωγή.Σου λέει,τί να το κάνει ο μαθητής το πανεπιστήμιο αν δεν μπορεί να αντιληφθεί ούτε τα βασικά από την εξεταστέα ύλη των μαθημάτων του σχολείου;Αν δεν μπορεί να αποδώσει στο σχολείο,με ποιές προυποθέσεις να πάει στην τριτοβάθμια;

Διαφωνώ.
Να εξηγήσω.Διαφωνώ με το να μπαίνουν μαθητές στο πανεπιστήμιο με βαθμούς κάτω από τη βάση.
Όμως ποιά είναι τα κριτήρια για τη βάση και τη βαθμολογία για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια;
Αυτή τη στιγμή οι βάσεις διαμορφώνονται με νοοτροπία χρηματιστηρίου,που απλά περιμένεις να δεις ζήτηση και προσφορά και η μετοχή σου παίζει στο τρενάκι του τρόμου.Κατ'εμέ,θα έπρεπε το κάθε τμήμα να αποφασίσει έναν βαθμό που να θεωρεί ικανοποιητικό-και ίσως να συμψηφίζεται με τη ζήτηση που έχει η σχολή την εκάστοτε χρονιά.
Σε ποιά μαθήματα όμως;
Είναι δυνατόν να είναι υποχρωμένοι οι μαθητές να εξετάζονται στην ίδια ύλη  για σχολές που αφορούν είτε τέχνη,νομικά,φιλολογίες,κοινωνιολογίες,βιβλιοθηκονομίες,δημοσιογραφία κοκ είτε θετικές επιστήμες,ιατρική,αρχιτεκτονική,πληροφορική,οικονομικά κλπ με δυο μαθήματα επιλογής που μάλιστα σε περίπτωση που υπαρχει περιθώριο αφήνουν το φοιτητή να επιλέξει και από άλλο πεδίο; Δηλαδή να εξεταστώ εγω στα αρχαία πχ,να γράψω 20 και επειδή έχω επιλέξει βιολογία γενικής,να πάω σε ιατρικα εργαστήρια που βρίσκονται στο αντίστοιχο πεδίο.Παραλογισμός.
Από πού κι ως πού είναι δείγμα για το ότι μπορεί να παρακολουθήσει ένας φοιτητής στο πανεπιστήμιο ο βαθμός που κατάφερε να βγάλει σε αυτές τις εξετάσεις;
Τα παιδιά,θα έπρεπε να εξετάζονται σε μαθήματα σχετικά του τμήματος που τους ενδιαφέρει και όχι γενικά.Προφανώς αυτός που θα πάει σε κάποιο τεχνικό τμήμα,δεν είναι υποχρεωμένος να ξέρει ιστορία ή πληροφορική (ή έστω ότι χρειαστεί να δώσει).
Ο παραλογισμός αρχίζει απο νωρίς.
Σου λένε να επιλέξεις:Θεωρητική /Θετική/Τεχνολογική.
-Θέλω να γίνω ζωγράφος,λέω εγώ.
-Δεν μπορείς μέσω πανελληνίων,αλλά θα δώσεις για το απολυτήριο και μετά θα δώσεις εισαγωγικές στην ΑΣΚΤ.
Και σου λέω εγώ ότι έχω περάσει ΑΣΚΤ,έδωσα και πανελλήνιες και έγραψα καλά και πέρασα κι εκεί που ήθελα.Κάποιος άλλος,πιθανότατα να έλεγε ότι δεν τον αφορά αυτή η διαδικασία και να εγραφε 3. Θα ήταν λιγότερο ευφυής από τους άλλους ή απλά το εκπαιδευτικό σύστημα τον αδίκησε;
-Θέλω να γίνω σκηνοθέτης.
-Θα δώσεις πανελλήνιες.Μαθήματα: Αρχαία,αρχαία,ιστορία,λογοτεχνία,λατινικά,έκθεση και βιολογία.(και φυσικά τα γενικής παιδείας)

Πιστεύω πως ό,τι μάθουμε είναι κέρδος και είμαι από τους ανθρώπους που αγάπησα το σχολείο μου και με ενδιέφερε να μάθω άσχετα με το αποτέλεσμα στο βαθμό.
Όμως,είναι τραγικά άσκοπο και ψυχοφθόρο,να ορίζεται έτσι το μέλλον και να χαρακτηρίζεται η ευφυία τόσων παιδιών.
Εκαστος στο είδος του, το έχω ξαναπεί.
Όλοι χρειάζονται το χώρο τους.
Και πες(υποθετικά) ότι δεχόμαστε την εξέταση στα μαθήματα που έχουν οριστεί.
Γιατί είναι πιο έξυπνος κάποιος που έγραψε 19 στην ιστορία από καποιον που έγραψε 14;
Συγνώμη,αλλά έχετε δει τι ρωτάνε;
Θυμάμαι που πριν γράψουμε,στην αίθουσα οι συμμαθήτριές μου,έλεγαν ποιηματάκι τα κομμάτια του βιβλίου και θυμόντουσαν φωτογραφικά ποια παράγραφος αντιστοιχεί σε ποιά ερώτηση.
Το θαυμάζω ακόμα αυτό.Fixed καταστάσεις.Θυμάμαι που σε ένα διαγώνισμα ρωτούσαν για το στρατιωτικό συνδεσμο και η καθηγήτρια που μας τα είχε ελέγξει είχε βάλει στην υπόλοιπη τάξη περίπου τον ίδιο βαθμό (εφόσον ήταν ιδιες οι απαντήσες-και μεταξύ τους και με το βιβλίο) και μου έλεγε συνωμοτικά ότι ωραία τα γράφω κι ας διαφωνούσα-γιατί έλεγα πως ο στρ.σύνδεσμος δεν προωθησε ειρηνικά τα αιτήματά του,αλλά με τα όπλα,αλλά στις εξετάσεις να τα γράψω όπως στο βιβλίο.
Θα μου πείτε,στην ιστορία,πρέπει να τα λέμε έτσι,στη λογοτεχνία είναι ελεύθερα.
Λάθος.
Σε ΟΛΑ τα μαθήματα,έτσι είναι.
Γι'αυτό,το να γράψει καλά κάποιος σε μια δεδομένη ύλη,με ένα στάνταρντ τρόπο, δε δείχνει ευφυία αλλά πειθαρχία.
Αφήστε που δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να κάνουν προετοιμασία σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα-άρα να έχουν κάνει εξασκηση και να έχουν έτοιμες ερωταπαντήσεις θεμάτων.
Συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα.
Φτάνουμε λοιπόν στο σημείο που έχουν δωθεί οι εξετάσεις και αέρα στα πανιά μας.
Σιγά το πανεπιστήμιο!
Σιγά την τριτοβάθμια,που θέλει και ιδιοφυίες.
Το ελληνικό πανεπιστήμιο είναι το μεγαλύτερο μπουρδέλο που έχω δει.
Αχρηστοι καθηγητές,απολίτιστοι υπάλληλοι,παρατάξεις,εξαντλητικά προγράμματα που μόνο επαρκή γνώση δεν παρέχουν και μετά σου λένε βγες στην αγορά εργασίας και παιξ'το επιστήμονας.
Ντρέπομαι τους παππούδες μου,που νομίζουν πως κάτι κάνω εκεί πέρα.
Αλήθεια σας το λέω,αν περίμενα από το τμήμα μου για να μάθω θέατρο,θα έβλεπα επιθεωρήσεις.
Τσίρκο το πανεπιστήμιο.Μονο να μπει κανείς μέσα,θα καταλάβει.
Δε λέω,ζωή να 'χει,υπάρχει ο περιοδεύων θίασος με τις καφεδούμπες που με τις γκαρίδες του σπάει τη μονοτονία.
Και είναι λογικό,εκεί πέρασαν.Γιατί;
Γιατί ήταν αρκετά "έξυπνοι" ώστε να μπουν σε μια "καλή σχολή".
Δε θεωρώ λοιπόν πως τίθεται θέμα ευφυίας για κανέναν λόγο.
Και αν τίθεται γενικά,θα έπρεπε να μη ζυγίζεται με δυσανάλογα σταθμά σε ανούσιες εξετάσεις παπαγάλων και τουλάχιστον να εχει νόημα ως προς το αποτέλεσμα.
Το πρόβλημα είναι πολιτικό.Η κοινωνία έχει πρόβλημα στη ρίζα της και αυτή είναι η παιδεία-και δε θα βελτιωθεί αν τα σχολεία δε μάθουν στα παιδιά να διαβάζουν, να σκέφτονται και να κρίνουν και τα πανεπιστήμια να δώσουν ουσιαστική γνώση και εξειδίκευση στον κάθε φοιτητή.
Α,και μια συμβουλή.
Στο μηχανογραφικό,βάλ'τε όποια γαμημένη σχολή θέλετε.
Ούτως ή αλλως,δουλειές δεν υπάρχουν.



υγ1. στις σχολές, αναζήτηση θέλει και οι εξαιρέσεις θα βρεθούν. πάντα υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι ή άνθρωποι που εσείς θεωρείτε αξιολογους, που περιμένουν να βρουν κάποιον που θεωρουν κι εκεινοι αξιολογο για να επικοινωνήσετε. κατανόηση και αλληλεγγύη μεσα στο χάος.
υγ2.  τα όνειρά σας να επιλέξετε, όχι το πανεπιστημιακό ίδρυμα. πατήστε στο πανεπιστήμιο για να έχετε μια πιο γερή βάση γι αυτο που αγαπάτε. ανοίξτε δρόμο στη ζωή σας, μην τον στενεύετε και μη σταματάτε στα εμπόδια που μπαινουν στο δρομο για την ευτυχία σας.

3 σχόλια:

  1. Κι εγώ ένα χρόνο έχω που πέρασα απ' το παλούκι των πανελληνίων και έχοντας νωπές ακόμα τις πληγές ταυτίζομαι σε μεγάλο βαθμό μαζί σου,ειδικά για το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια.Θεωρώ όμως ότι το ελληνικό πανεπιστήμιο,παρά τις αναμφισβήτητα ανεπαρκείς υποδομές,τις άθλιες υπηρεσίες καθαριότητας και τη διαπλοκή σε επίπεδο φοιτητικών-και καλά-παρατάξεων,το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι ένα υψηλό επίπεδο σπουδών.Το ελληνικό πτυχίο αντιστοιχεί σε τίτλο σπουδών μεγάλης γνωστικής αξίας,γι' αυτό άλλωστε αξιόλογα ξένα πανεπιστήμια τους προτιμούν για υποτροφίες.Αν θες να μάθεις,στο ελληνικό πανεπιστήμιο μπορείς.Απλά νομίζω ότι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ευνοεί την απογοήτευση,που γεννά την αδιαφορία και προεξοφλεί μελλοντική επαγγελματική έλλειψη κατάρτισης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό που λες,έχει βάση,ναι.Αλλά θα σου πω πως ακόμα κι αν εγώ πχ. μαθαίνω υπέροχα πράγματα στο τμημα θεάτρου που είμαι-και έρχομαι σε επαφή με μια μεγάλη ύλη και μια μεγάλη γκάμα γνώσης,δυστυχώς δεν λειτουργεί σωστά.Κι αυτό γιατί το εξάμηνο είναι πλασματικό,γίνονται μαθήματα λίγες ημέρες μόνο σε όλη τη διάρκεια (κατι που θελω να αναλυσω καποια στιγμη ειναι τα αθλια προγραμματα του πανεπιστημιου),οι υποχρεωτικες παρυσίες είναι μονο στα εργαστηρια(ή ο,τι αναλογο) και η διοικηση (απο δεπ ως γραμματεία) απλά αδιαφορούν.Και στην τελική,θα μου πεις,στο παρέχουν αυτο που χρειαζεται,να ενδιαφερθεις εσυ.Ναι,μπορείς να μαθεις,αλλα μπορείς να μαθεις και απο το σπιτι σου.Μπορει το πανεπιστημιο να αποτελει κινητρο-γιατί όχι;Το κακό είναι όταν ακόμα κι αν θες,πολλες φορες,ΒΡΙΣΚΕΙΣ εμποδια.Σιχαινεσαι μετα απο λίγο.Γιατί είσαι κάπου που αν επελεξες να είσαι,βλεπεις αλλους να αδιαφορουν και να μην μπορεις να κανεις σωστα τη δουλειά σου.Δηλαδή να μην προχωρας όπως θα ήθελες ,πιθανοτατα.Και ειναι αδικο για όλους αυτό.Απλα καποιους τους νοιαζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχω την εντύπωση ότι κάποια πράγματα όσο κι αν τα μελετήσεις μόνος σου απλά δεν αρκεί,χρειάζεσαι και καθοδήγηση άνωθεν.Τώρα το ότι κάποιοι καθηγητές είναι επιεικώς ακατάρτιστοι και αδιάφοροι ασφαλώς δυσχεραίνει την κατάσταση,αλλά ευτυχώς δεν είναι όλοι έτσι.Τουλάχιστον όταν σπουδάζεις κάτι που σου αρέσει έχεις κίνητρο να το ψάξεις και ο ίδιος έξω από το υλικό της σχολής.Και κακά τα ψέματα,όταν θες κάτι πολύ,δεν πάει να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα,κάνεις τα πάντα για να το καταφέρεις.Αλί σ' εμάς που εγκλωβιστήκαμε σε μια σνομποσχολή του κερατά γεμάτη ψώνια και εκκολαπτόμενους πολιτικούς τσαρλατάνους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή