Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

ΤΟΠΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ.

Κάθε μέρα φοβάμαι.
Κάθε μέρα είναι αλλιώς.
Ο φόβος είναι ο πιστός φίλος.
Kαι όταν δεν τον αντέχω, γίνομαι άλλη.Δεν έχω όνομα.
Είμαι αυτή που μόνο εγώ ξέρω και κανείς άλλος.Με τις ίδιες σκέψεις,τα ίδια λόγια.
Ξέρω ότι είμαι αυτή.Και σε αυτή την ανώνυμη αξίζει αγάπη.
Δεν είναι και λίγο να το πιστέψεις αυτό.
Η πάλη για να αποδεχτείς τον εαυτό σου.
Να αγαπήσεις εσένα για να μπορέσεις να αγαπήσεις και τον άλλο.
Θέλω να μπορώ να λέω πρώτη ότι αγαπάω, να μπορώ να επενδύω σε ανθρώπους και να έχω φόβους.
Τα ανθρώπινα δηλαδή.
Τα ευαίσθητα.
Γιατί τί μας κάνει ευαίσθητους;
Αυτά που νιώθουμε πως μας εκθέτουν στον κίνδυνο να πληγωθούμε.
Πώς να προστατευτούμε από αυτό;
Με τοπική αναισθησία;
Σκέψου το.
Με μια μουδιασμένη ευαισθησία, δεν κερδίζεις μόνο έλλειψη πόνου, αλλά και έλλειψη χαράς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου