Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

ΦΙΝΑΛΕ.

Είναι κάτι που με βασανίζει χρόνια και νομιζω πως δε θα πάψει ποτέ.
Μέχρι να πεθάνω θα έχω αυτή τη σκέψη.
Νομίζω πως όλα συνοψίζονται σε αυτό.
Το άγνωστο-για άλλη μια βασανιστική φορά.
Αυτή η φορά διαρκεί όσο κρατάει μια ζωή.
Δεν μπορώ να αντιληφθώ την έννοια "τέλος".
Όχι ως αριστοτελική τελειότητα ή με την χροιά του σκοπού, όσο με τη μορφή της κατάληξης.
Τί σημαίνει ότι κάτι τελειώνει; Πότε λήγει κάτι;
Προσπαθώ να ενταξω τη σκέψη μου στην τέχνη.
Πότε τελειώνει ενας πίνακας;
Ποιά είναι η απόφαση αυτή που σου λέει ότι δε βάζεις άλλη πινελιά;
Σκέφτομαι τις ταινίες.Ειδικά τις ταινίες.
Πρέπει να γραψουν The End για να καταλάβουμε πως τελειώνουν;
Όλα τα τέλη μοιάζουν αδύναμα και λίγα μπροστά σε αυτό που προηγήθηκε.
Είναι το τέλος μια αλλαγή κατάστασης;
Το τέλος σημαίνει μεταβολή;
Από τη ζωή στο θάνατο, από την εργένικη ζωή στο γάμο ή το αντίστροφο, φυγή;
Μόνο αυτά έχουμε μάθει να αναγνωρίζουμε σαν τέλη;
Προσπαθώ να ολοκληρώσω τις ιδέες μου.
Προσπαθώ να βρω το κατάλληλο τέλος για την ιστορία μου ή την ταινία μου.
Δεν υπάρχει, παιδιά.
Όσο και να φλερτάρω μαζί του δεν το βρίσκω.
Νιώθω παγιδευμένη.
Το τέλος είναι ένα αδιέξοδο που ψάχνω και δε βρίσκω.

Αν το έχετε βρει, εξηγήστε μου σας παρακαλώ κι εμένα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου