Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

WAITING.

Είχα δει πριν καιρό τη διαδικτυακή έκθεση φωτογραφίας "waiting" της Jana Romanova, στην οποία παρουσιάζονται νέα ζευγάρια που περιμένουν να γίνουν γονείς στη Ρωσία να κοιμούνται νωρίς το πρωί σε όλη τους τη φυσικότητα.
Απομόνωσα μερικές αγαπημένες φωτογραφίες για να μοιραστώ μαζί σας.
Από τις πιο τρυφερές σκέψεις και στιγμές.
Αγάπη, αγάπη, αγάπη.




Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

ΛΕΧΡΙΤΕΣ.

Πριν λίγο καιρό ξεκίνησα ένα μινι-ντοκιμαντέρ στη Θεσσαλονίκη, το οποίο αποφάσισα να συνεχίσω.
Τους "Λεχρίτες".
Θα μοιραστώ μαζί σας το πρώτο δείγμα.

Λεχρίτες from Eftychia Iosifidou on Vimeo.

"Είναι Λεχρίτες άνθρωποι που ξέρουν να γλεντάνε,
 κι αν δουν ρετσίνα γνήσια πάνε και τη ρουφάνε.
Μα ο Θεός ευλόγησε την αμπελοφυτεία, 
και στους Λεχρίτες έδωσε να 'χουν μακροζωία.
Βρε κοπάνα το, βρε κοπάνα το και μη φοβάσαι θάνατο"

Σήμερα 25 Μαρτίου έχει γενέθλια ο παππούς μου και γιορτάζει η γιαγιά μου.
Με αφορμή τις γιορτές τους και την αγάπη μου για αυτούς το μοιράζομαι σήμερα μαζί σας.
Ελπίζω να τους αγαπήσετε κι εσείς.
Μέσα από την καρδιά μου, τους το αφιερώνω.






Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

ΜΑΣΚΑ ΗΛΙΟΥ.

Οι μικροί άνθρωποι δεν μπορούν ν’ ακούν βαρείς ήχους.
Με τις γαργάρες όμως γελάμε όλοι.

Ωραίο ήταν και τ’ απόγευμα σήμερα. 

Ακόμα έχω στα χέρια μου τη μυρωδιά του.
Όχι βέβαια του απογεύματος αλλά του σώματός του.
Αλλά δεν μπορώ να του μιλήσω για το απόγευμα.
Δε θα με καταλάβει. Μετά έκλαψα
Μου λέει : «Μου τη δίνει όταν κλαις»
Δεν κατάλαβα τι εννοούσε και δεν τον ρώτησα.
Μιλάμε και δεν καταλαβαινόμαστε.
Γι’ αυτό κοιταζόμαστε 
συχνά και πολλή ώρα.
Φτάνει πια.



Τώρα είμαι στη μέση του δρόμου. 
Ησυχία εντελώς.

Απογευματινός ήλιος, αλλά πίσω από τα σπίτια
και τους κήπους στέκομαι. 
Είμαι σε τέλεια αρμονία.
Δεν έχω καμία υποχρέωση, 
και κανένας δεν έχει
καμία υποχρέωση 
απέναντί μου.


~διάλειμμα το Σάββατο, Μάσκες Ηλίου, Λένα Πλάτωνος

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ TATE.

Δυο πορτραίτα.
Aυτός είναι ένας ζητιάνος.
Αυτή είναι η αδερφή ενός ζωγράφου.
Για πάντα σε διπλανή αίθουσα.
Αυτή τον κοιτά.
Αυτός γυρνά το κεφάλι, ίσως απο αμηχανία. Ενα profil perdu.
Δεν είναι και λίγη η αμηχανία μέσα σε μια αιωνιότητα.
Εγώ φτιάχνω τη σχέση τους.
Τι κι αν δε γνωρίστηκαν ποτέ.
Τι κι αν τους χωρίζουν αιώνες.
Τι κι αν ανήκουν σε άλλο είδος ζωγραφικής.
Τι κι αν θα είναι για πάντα σιωπηλοί.
Το βλέμμα της για πάντα θα είναι εκεί κι αυτός πάντα θα στρέφει το πρόσωπό του.
Τους χαρίζω ένα τραγούδι από τη δική μου εποχή με πολλή αγάπη.

Sir Joshua Reynolds, 1771
Mark Gertler, 1912

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

NOVA.

Ένα video που έκανα μια νύχτα σε μουσική του καλού φίλου μου Arthur Pegis και σε χορογραφία της υπέροχης Λουτσιάνας Παπαδάκη.
Είναι πολύ όμορφο το συνεργατικό κομμάτι στην τέχνη και η τεχνολογία έχει ενώσει τις αποστάσεις μας σε αυτό. Νέοι άνθρωποι, νέες ανάγκες, νέες ιδέες, νέα τεχνολογία, νέα τέχνη.

NOVA:

NOVA from Eftychia Iosifidou on Vimeo.

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

ΣΤΗ ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΛΑΚΑΝ.



Κλεισμένη στο σπίτι, ερμηνεύω μπροστά στον καθρέφτη.
Από μικρή είναι το μεγάλο μου μυστικό.
Θυμάμαι μια φωτογραφία που με έβγαλαν κρυφά οι γονείς μου γύρω στα 4-5, όταν έτρεχα και κλεινόμουν στο μπάνιο για να βλέπω τον καθρέφτη όσο κλαίω.
Η παράνοια της αυτοτιμωρίας, αναγνώρισης ή μήπως αυτοσυντήρηση;
Ο καθρέφτης είναι χρονομηχανή.
Μπορεί αν κοιτάξεις από πολύ κοντά-τόσο που να μη βλέπεις το υπόλοιπο πρόσωπο- και πολύ ώρα μέσα στα μάτια σου, να ανοίξεις χιλιάδες πόρτες και να βουτήξεις σε άλλους χρόνους, άλλα σώματα.
Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων.
Στο μυαλό του Τζων Μάλκοβιτς.
Παιχνίδι ταυτότητας, κατανόησης.
Δεν ξέρω αν είμαι εγώ.
Ή κι αν είμαι, ποια.
Αγγίζει κανείς τον καθρέφτη, ψάχνει να βρει τα κομμάτια του.
Μάτια, πρόσωπο, σώμα.
Πραγματικό, φανταστικό, συμβολικό;
Κόκκινο, μπλε, πράσινο;
Όλα στη θέση τους; 
Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν είμαι παρανοϊκή ή σχιζοφρενής.
Με έναν πολύ περίεργο και συναισθηματικό τρόπο οι κύκλοι καταλήγουν ευτυχώς ή δυστυχώς, πάντα , στο ίδιο σημείο.
Σκέφτομαι να βάλω κάπου μαζί με τις συλλεκτικές πλέον κούκλες μου και το ''εγώ" μου, μιας και βλέπω πως οι γύρω μου έχουν πετάξει στα σκουπίδια τα δικά τους μαζί με τα παιχνίδια τους -έχουν βγει βελτιωμένα μισοτιμής, θα μου πεις- τώρα που μεγάλωσαν , γιατί μάλλον μελλοντικά θα αποκτήσει κάποια αξία.
Είδος υπό εξαφάνιση.
Τέτοιες στιγμές νιώθω ελεύθερη να χαθώ στην αρτομική κοινότητα
Τρια ζητω στην απλότητα και άλλα τόσα στα κοινά.
Δεν είναι και λίγο να βγάλεις από πάνω σου την ευθύνη της μονάδας.

Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

4:48 PSYCHOSIS.

~
 Άντε γαμήσου που με απέρριψες, που ποτέ δεν ήσουν εκεί, άντε γαμήσου που με κάνεις να νιώθω σκατά, άντε γαμήσου που ρούφηξες  την αγάπη μου, την ζωή μου, γάμησε τον πατέρα μου που γάμησε την ζωή μου για τα καλά και γάμησε την μάνα μου που δεν τον άφησε αλλά περισσότερο απ’ όλους να πας να γαμηθείς εσύ Θεέ που με έκανες να αγαπήσω κάποιον που δεν υπάρχει.
Άντε γαμήσου άντε γαμήσου άντε γαμήσου.

Φοβάμαι την απώλεια εκείνης που ποτέ δεν άγγιξα
Η αγάπη με κρατά σκλάβα σ’ ένα κλουβί γεμάτο δάκρυα
ροκανίζω την γλώσσα με την οποία ποτέ δεν θα της μιλήσω
Μου λείπει η γυναίκα που ποτέ δεν γεννήθηκε
Φιλώ την γυναίκα ανάμεσα στα χρόνια που λεν πως ποτέ δεν θ’ ανταμωθούμε

Όλα περνούν
Όλα φθείρονται
Όλα ξεθυμαίνουν

Η σκέψη μου περπατάει με ένα δολοφονικό χαμόγελο
Εγκαταλείποντας την παράφωνη αγωνία
που βρυχάται στην ψυχή μου 

Δεν υπάρχει Ελπίδα Δεν υπάρχει Ελπίδα Δεν υπάρχει Ελπίδα
Δεν υπάρχει Ελπίδα Δεν υπάρχει Ελπίδα Δεν υπάρχει Ελπίδα

Ένα τραγούδι για την αγαπημένη μου, ν’ αγγίξει την απουσία της, την καρδιά της, το πλατύ χαμόγελό της. Σε δέκα χρόνια ακόμα νεκρή θα είναι.  Όταν θα ζω με αυτό, όταν θα το αντιμετωπίζω, όταν θα περνούν λίγες μέρες χωρίς καν να το σκέφτομαι, αυτή ακόμα νεκρή θα είναι. Όταν θα είμαι ηλικιωμένη και θα ζώ στους δρόμους και  θα έχω ξεχάσει το όνομά μου, αυτή ακόμα νεκρή θα είναι, θα είναι νεκρή, θα είναι νεκρή.


Τρόμος σε ανάπαυση

Μπορώ να γεμίσω τον χώρο μου
Μπορώ να γεμίσω τον χρόνο μου 
Αλλά τίποτα δεν γεμίζει το  κενό της καρδιάς μου


Πίστευα ότι δεν θα μιλούσα ξανά ποτέ αλλά τώρα γνωρίζω πως υπάρχει κάτι πολύ πιο σκοτεινό από την επιθυμία
Ίσως να με σώσει
Ίσως να με σκοτώσει
Ένα μελαγχολικό σφύριγμα που είναι το κλάμα καρδιάς που σπαράζει γύρω από το κολασμένο κύπελο στο ταβάνι του μυαλού μου.
Μια κουβέρτα από κατσαρίδες.
Σταματήστε αυτόν τον πόλεμο.
Τα πόδια μου είναι άδεια.
Δεν υπάρχει τίποτα να πω
Ακούστε τον ρυθμό της παράνοιας


Να πετύχω στόχους και φιλοδοξίες
Να προσπεράσω τα εμπόδια και να υιοθετήσω ένα υψηλό πρότυπο
Να αυξήσω την αυτοπεποίθησή μου με την επιτυχημένη εξάσκηση του ταλέντου 
Να ξεπεράσω τις αντιθέσεις
Να έχω έλεγχο και επιρροή πάνω στους άλλους
Να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου 
Να υπερασπίζομαι την ψυχική μου υγεία
Να διεκδικήσω το Εγώ μου
Να προκαλώ την προσοχή
Να με βλέπουν και να με ακούνε
Να διεγείρω, να καταπλήσσω, να συναρπάζω, να σοκάρω, να προκαλώ μυστήριο, διασκέδαση ή να μαγεύω τους άλλους 
Να είμαι ελεύθερη από κοινωνικές απαγορεύσεις 
Να αντιστέκομαι στην πίεση και στο σφίξιμο
Να είμαι ανεξάρτητη και να δρω κατά βούληση
Να αψηφώ την συνήθεια
Να αποφεύγω την ντροπή 
Να σβήσω την ταπείνωση αρχίζοντας πάλι να ζω
Να διατηρήσω τον αυτοσεβασμό μου 
Να καταπιέσω τον φόβο μου
Να ξεπεράσω την αδυναμία μου
Να ανήκω
Να γίνω αποδεκτή 
Να συνδεθώ με κάποιον και με ευχαρίστηση να δίνω και να δέχομαι
Να συζητώ με φιλικό τρόπο, να λέω ιστορίες, να ανταλάσσω συναισθήματα, ιδέες, μυστικά 
Να επικοινωνώ, να συζητώ 
Να γελώ και να κάνω αστεία
Να κερδίσω την εύνοια των επιθυμητών Άλλων
Να προσκολλούμαι και να παραμένω πιστή στους Άλλους
Να απολαμβάνω αισθησιακές εμπειρίες με τους ΄Αλλους
Να ταϊζω, να βοηθώ, να προστατεύω, να ανακουφίζω, να παρηγορώ, να υποστηρίζω, να περιποιούμαι ή να γιατρεύω
Να τρέφομαι, να βοηθούμαι, να προστατεύομαι, να ανακουφίζομαι, να παρηγοριέμαι, να υποστηρίζομαι, να με περιποιούνται ή να με γιατρεύων
Να σχηματίσω αμοιβαία, ισότιμη ευχάριστη, ανεχόμενη, συνεργάσιμη σχέση με τους  Άλλους
Να συγχωρεθώ
Να αγαπηθώ
Να ελευθερωθώ

- Είδες τα χειρότερα του εαυτού μου
- Ναι
- Εγώ δεν ξέρω τίποτα για σένα
- Όχι
- Αλλά σε συμπαθώ


Ελπίζω ποτέ να μην καταλάβεις
Γιατί σε συμπαθώ

Σιωπή.



~ επιλεγμένα αποσπάσματα από ταύτιση 
μέσα απο το έργο 4:48 ΨΥΧΩΣΗ, της Σάρα Κεην.

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

ΥΠΕΡΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑ.


H απογοήτευση είναι η απώλεια της ικανότητας να γοητεύεις και να γοητεύεσαι. Και αν αφεθείς με μια αφορμή στην απογοήτευση, τότε αυτή διαχέεται στην όλη ύπαρξη. 
Και τότε η ζωή ισοπεδώνεται, καθώς όλα μοιάζουν δίχως νόημα. 

Η γκρίνια, το παράπονο, η κατηγόρια, η κούραση, η μιζέρια, η αίσθηση αδικίας είναι τοξικά στοιχεία που δηλητηριάζουν το ερωτικό τοπίο.

Η διάκριση μεταξύ των ερωτικών ανθρώπων και των καταναλωτών του έρωτα είναι σημαντική. Ο καταναλωτής του έρωτα δεν αντέχει την μακρόχρονη συμπόρευση με τον ίδιο σύντροφο, γιατί δεν αντέχει ούτε τον εαυτό του. Η προσωπική κενότητα μεταφέρεται στη σχέση και στον σύντροφο. 

Ο έρωτας αποτελεί προσπάθεια αποφυγής του εαυτού και όχι επιθυμία συνάντησης του άλλου. Αναζητεί τον ιδανικό σύντροφο που θα του προσφέρει αυτό που επιθυμεί, δίχως αυτός να συμβάλλει, προσφέροντας κάτι αντίστοιχο.

Ο καταναλωτής του έρωτα δεν μπορεί να εμπιστευτεί εκείνον που θα ερωτευθεί. Οι απανωτές απογοητεύσεις τον κάνουν εκδικητικό. Η μανία της εκδίκησης τον καθιστά κατακτητή.  Ο ερωτισμός του κρατά όσο δεν έχει έλθει σε επαφή με τον πραγματικό άλλο, αφού δεν είναι ικανός να αναδείξει την προοπτική του άλλου.

Δεν υπερασπίζεται τις επιλογές του. Πριν σχετισθεί νιώθει ερωτευμένος και κάνει το κάθε τι για να αποκτήσει το αντικείμενο του πόθου του. Αμέσως μετά νιώθει παγιδευμένος και κάνει το κάθε τι για να δραπετεύσει.

Ο καταναλωτής του έρωτα μιλά για τον έρωτα, αλλά ως αναλώσιμο. Δεν γνωρίζει την ομορφιά της ερωτικότητας που ανανεώνεται, που εξελίσσεται, που μεταλλάσσεται, που μετουσιώνεται. Τελικά η σφοδρότητα της ερωτικής επιθυμίας μεταβάλλεται σε απογοήτευση και πίκρα που τον κατακλύζουν και τον πνίγουν ως αίσθηση ματαιότητας.

Ο ερωτικός άνθρωπος νιώθει να αναβλύζουν μέσα του χιλιάδες διαφορετικές επιθυμίες που αγγίζουν διαφορετικές πλευρές του, αλλά που όλες περικλείουν την βασική επιθυμία για ζωή. Δεν περιορίζει την ερωτική του ικανότητα μόνο στις ερωτικές σχέσεις. Το βλέμμα του αναγνωρίζει την ομορφιά και εκστασιάζεται σε διαφορετικές καταστάσεις.


Ο ερωτικός άνθρωπος δεν αναζητεί λόγους για να απογοητεύεται, αλλά είναι γοητευτικός, καθώς είναι αυθεντικός. Γνωρίζει να μη στέκεται στα φθαρτά στοιχεία της συμπεριφοράς των άλλων, αλλά να σχετίζεται με την ομορφιά των προσώπων τους. Αναδεικνύει τον σύντροφό του. 
Αγαπώντας, νιώθει να εμπλουτίζεται ο ίδιος.


(αποσπάσματα από άρθρο του ψυχιάτρου Δ.Καραγιάννη)



Και δώρο ένα αγαπημένο τραγούδι: https://www.youtube.com/watch?v=o5c9w6uWBOI

Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

REWIND.

Δε θέλω να γράψω πολλά.

Θέλω να υπενθυμίσω μόνο ή και να παρακαλέσω να αγαπάτε την οικογένειά σας.
Όλοι, χωρίς να σας ξέρω προσωπικά ή να γνωρίζω τις ιστορίες σας.
Ίσως κάποιοι άνθρωποι να μην αξίζουν κάποια αισθήματα,
αλλά αισθάνομαι πως δεν είναι μέρες για εγωισμούς.
Μάλλον ποτέ δεν ήταν και τα χρόνια
ποτέ δεν σταμάτησαν
να τρέχουν.

Νιώθω πως αν μπορούσα να ζήσω παραπάνω -μια και δυο ζωές περισσότερο -
 θα ήταν γιατί δε θα μου έφτανε η αγάπη που έχω μέσα μου να τη δώσω. 
Μεγάλα λογια, μελό και κλισέ, αλλά αυτά έχω.
Μανούλα, αδερφούλα, 
μου λείπετε.