Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

ένα ετεροτοπικό σημείωμα

Έφτασε στα χέρια μου ένα μπουκαλάκι από τη θάλασσα.
Από αυτά με τα κρυμμένα μηνύματα μέσα.
Ωστόσο, ο παραλήπτης ήταν γνωστός, πολύ γνωστός.
Το περίμενα πώς και πώς, χωρίς να ξέρω αν θα φτάσει ποτέ.
Γέλασα από την πολλή χαρά μου, χωρίς να λέει μέσα τίποτα το αστείο.
Συγκρατώ:


Παραμύθια, θα μου πεις, το ξέρω. Αλλά μη νομίζεις, τα ‘χει ανάγκη ο άνθρωπος τα παραμύθια. Οι άνθρωποι ανακάλυψαν τα παραμύθια και τα γέμισαν με τέρατα για να μη γίνουν αυτοί τέρατα. Γιατί η αλήθεια μπορεί να σε κάνει τέρας. Πρέπει να γίνεις τέρας για ν’ αντέξεις την αλήθεια. 
του Χρήστου Οικονόμου 


Η επικοινωνία επετεύχθη για άλλη μια φορά κι έκρυβε όλη την αγάπη που θα μπορούσε να τροφοδοτεί μια τέτοια αλληλογραφία.
Οι ''πικρές αλήθειες" είναι όχι μόνο το μήνυμα, αλλά και αυτές που μας κρατάνε ζωντανούς. 
Ζωντανούς όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και τον ένα για τον άλλο. 
Οι πικρές αλήθειες έγιναν η θάλασσα μας, κι εμείς την κοιτάμε περιμένοντας να φτάσουν τα μηνύματά μας από τη μια άκρη της στην άλλη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου